Babalar, çocuklarını çok seviyor, hastalandıklarında yanlarında oluyor. Fakat iş, bakıma, mektep etkinliğine katılmaya, kaliteli zaman geçirmeye gelince az daha bütün yükümlülük annelerin üzerine atılıyor.
Çocuk gelişiminde babaların rolüne uyarı sürüklemek amacıyla bu yıl “ilgili babalık” temasına odaklanan Anne Çocuk Eğitim Vakfı ’nın (AÇEV) Bernard van Leer Vakfı ’nın da desteğiyle yaptığı “Türkiye ’de Babalık Araştırması ’ ’nın sonuçları dün düzenlenen toplantıyla açıklandı.
AÇEV Genel Müdürü Nalan Yalçın, babaların kendilerini, çocuğun gelişim ve eğitiminden birinci derece sorumlu hisetmediklerini söyledi. 0-3 yaş aralarında çocuklarından uzak durduğunu belirtti.
Babalık Araştırması ’nın sonuçlarını analiz eden Prof. Dr. Güler Fişek, babaların 0-3 yaş aralarında çocuklarından uzaktan durduğunu, çocuklar büyüdükçe ilgilerinin arttığını belirterek, “Babalar denetim ve disiplin konusunda zorlanıyorlar, çocuklarının hayatındaki kötü birey olmamak için kaide koymaktan kaçınıyorlar. Yakın Olma konusunu ise gündeme getirmekten keyif alıyorlar gel gör ki çocukla süre geçirmeyi de birlikte TV izlemek olarak tanımlıyorlar ’ ’ ifadelerini kullandı.
Kağıtçıbaşı ’na ithaf
Geçen aylarda vefat eden AÇEV kurucularından Prof. Dr. Çiğdem Kağıtçıbaşı ’na ithaf edilen ve 51 ilden 3 bin 235 babanın katılımıyla gerçekleştirilen araştırma, Türkiye ’de erkeklerin çocuk bakımı ve gelişimine gösterme açılarına dair ilginç sonuçlar ortaya koyuyor. “Yüzde 92 oranında çocukları çok sevdiği için çocuk sahibi olduğunu” sözlerine ekleyen babaların, yüzde 91 ’i ise çocuk bakımında ilk sorumlunun anne olduğunu söylüyor. Araştırmaya tarafından babaların yüzde 50 ’si çocuğunu hiçbir süre tuvalete götürmediğini, yüzde 36 ’sı çocuğunun hiç altını değiştirmediğini, yüzde 5 ’i ise hiçbir vakit tırnaklarını kesmediğini söylüyor. Çocukların maddesel bakımına katılmayan babalar bununla birlikte ev içindeki öteki işleri de paylaşmıyor. Babaların yarısından fazlası hiç yemek yemek yapmıyor ve ev temizliğine yardım olmuyor. Yalnızca dört babadan biri çamaşır yıkama, çamaşır asma ve cam silme işlerine yardımcı oluyor. Konu eğitim olduğunduysa babaların yüzde 35 ’i çocuklarının okul etkinliklerine ya hiç katılmadıklarını veya nadir olarak katıldıklarını söylüyor. Babalar konut dışına çıktılarında da koşul öyle farklı yok. Babalar, çoğunlukla çocuklarıyla birlikte sokakta dolaşarak, akraba ziyaretleri gerçekleştirerek ve alışveriş merkezlerine giderek zaman geçiriyorlar. Çocuklara yerinde sinema ya da tiyatroya dışarı giden babaların oranı ise sadece yüzde 30.
Hafifçe dövme!
Araştırmaya kadar, fiilen çocuklarının zararına olan bazı disiplin yöntemlerini onlar için yardımcı olduğunu zannederek uygulayan babalar mevcut. Bazı babalar “şöyle hafifçe vurmanın”, dövmek “olmadığını” düşünüyor. Fakat babaların büyük bir çoğunluğu kendi babalarından gördükleri şiddeti unutamadıklarını ve bugün bile hatırladıklarını söylüyor.
Çocuk önce sevgi bekler
“Eşim çocukların temizliğiyle ilgileniyor, ders çalışmalarıyla, yatma kalkma saatleriyle… O Kadar düşünüyorum, bana birazcık ters geliyor çocuğun altını başkalaşmak, çocuğa yemek sıralamak. Ha yapmam icabında, herhalde yaparım da; ancak anneleri olduğu için benim işim yok gibi düşünüyorum” (Gaziantep- Lise mezunu-39 yaşında-fabrika işçisi)
“Öyle ben şey yok, şu lahza o kadar vurma falan olayım değil benim de, mesela fazla aşırı laf dinlemezse, gene aynı şeye devam ederse şöyle bir vururum.” (İstanbul-Üniversite mezunu- 36 yaşında-satmak danışmanı)
“Valla, bir çocuk babasından önce sevgi bekler. Her şey abes bence… ’ ’ (Konya-Lise mezunu-42 yaşında-fayans ustası).
